Çocukluğumu Verin Bana

08 Mayıs 2012

 

Deli dolu oyunlar oynadığım

Bir misket için üç gün ağladığım

Dünyanın pisliğine bunca dalıp ta

Kıymetini çok geç anladığım

Günahsız,  gariban çocukluğumu verin bana

 

Artık yaramazlık yapmayacağıma

Kimsenin camına taş atmayacağıma

Hatta ve hatta kardeş bilip

Komşunun kızı Esra’ya bile yan gözle bakmayacağıma

Söz veriyorum. Çocukluğumu verin bana

 

Bir kelle soğanı ikiye bölüp

Ocağın közüne üç kumpir gömüp

Eti, tatlıyı bayramda görüp

Verdiği nimetten Rahmana dönüp

Şükreden çocukluğumu verin bana

 

Ninemin dediği doğruymuş meğer

Zenginin sırtındaki bir altın semer

Bir yudum suyu gönülden verdiysen eğer

Üç günlük dünya yaşadığına değer

Ninemin bal damlattığı çocukluğumu verin bana

 

Çok şey istemiyorum ağalar beyler

Alın sizin olsun kazandığım şeyler

Paris, Niyork, Venedik, Roma

Yalan diyarlarmış bu gezdiğim yerler

Köyümün bozkırlarında bıraktığım çocukluğumu verin bana

 

Cengiz Öyke

www.cengizoyke.com

Şairin Serveti

30 Ocak 2012

Musallaya koymadan  önce bedenimi
Alsın beni ihtiyacı olanlar
Yetişin ölen şairin organları bunlar diye
Bağırıp çağırsın hemşireler doktorlar

Birtek kalbim bana ait değildir, sökmeyin yerinden
İllaki o da hayat verecekse,hayat bekleyen bir gence
İzin alın en çok sevdiklerimden
Eğer kabul ederlerse,boynum kıldan ince

Ama mutlaka anlatın o gence
Sıradan bir kalp taşımadığını
Unutmasın hiçbir zaman
Bir şairin bütün servetini, kendisine bağışladığını

Cengiz ÖYKE

Kapak

05 Kasım 2011

Şiir yazmak zor be arkadaş

Şöyle bir okuyan bir şey kondurur

Ömründe eline kitap almayan

Her yerinden hemen neler uydurur

 

Kimisi şiirdeki hatunu sorar

Kimisi sözlerde kendini arar

Kimisi Necipten, Nazımdan sonra

Kendini üstatlar içinde sayar

 

Dümbüllüyü bilmez bizim dümbelek

Elin şhekspirinden imtihan yapar

Bilmiyorum desen, olursun kelek

Sana aptalmışsın gözüyle bakar

 

Bu sözlerime herkes alınmasın

Üstata saygımız var sakın darılmasın.

Herkes yerini bilip yerinde dursun

Bilmeyene bu şiir kapak olsun

Cengiz Öyke